Son of the Silent Age

Bert & Ernie - Ernie schrijft een gedicht

2012-01-25T09:30:00.001+01:00

(Voor onze Vlaamse kijkertjes: snert is erwtensoep.)

Russia on my mind...

2012-01-22T19:40:00.000+01:00

Voer voor liefhebbers allicht, maar ontwaar ik daar aan de overkant geen homo universalis?

Ik lees:

... over de Krimoorlog.

Ik zal lezen:

... a cultural history of Russia.

Daaag!

George Harrison: Living in the Material World

2012-01-22T14:01:00.004+01:00

Het was aan mij voorbij gegaan, maar afgelopen jaar verscheen George Harrison: Living in the Material World, een documentaire van Martin Scorsese, met daarin demoversies van nogal wat nummers die later op All Things Must Pass (1970) zouden terechtkomen, een plaat die ik koester.

Aidan Moffat: Tanned

2012-01-04T09:04:00.000+01:00

Tanned

The Greek sun made you lovely
but attacked me with its rays.
I fell asleep and burned so badly
I could barely move for the first few days.

The girls in front all lay topless -
I did my best not to look.
But you could see right through my glasses
as I pretended to read my book.

We went for dinner then tried the cocktails
and drank our way through the list.
For the first time in ages we just sat and chatted
then staggered home happy, tanned and pissed.

zie ook Arab Strap:

2011-12-31T14:29:00.000+01:00

Op deze laatste dag van het jaar: mijn beste wensen aan allen.
Niettemin gaan mijn gedachten vooral uit naar mijn vrienden Carine, Tejo & Astrid, die in april-mei hun zoon en broer Arne verloren na een verkeersongeval. Een schaduw viel over 2011.
In het poëzietijdschrift Awater (editie najaar 2011) las ik het gedicht Troostende stem tijdens de begrafenis van mijn geliefde van de Nederlandse dichter Tomas Lieske, dat hierna volgt.

Ik ben het kompas van de trekvogel.

Ik ben de vorm van de wereld, de kustlijn,
de stromingen en de winden, de spanning
tussen polen. Ik ben het licht van de sterren,
de opkomst van de zon, de volte
van de maan, de koepel die iedereen
klapwiekend moet doorkruisen.
Ik ben de wiskunde die de juiste hoek
berekent, de dynamica die vaart
en stroomlijn regelt, de geograaf
die iedere bocht herkent.

Sla geen acht op de vuren, de rookpluimen,
de opstanden, de banjirs en het cementslik;
vermijd de giftbelt, wantrouw de verlokking
van het braakliggend land, zie de volle
velden, tel de schoven. Houd u doof
voor allen die het beter weten, de volksmenners,
de verongelijkten, de kruisgezanten, de omroepers,
verafschuw de helderzienden.

Maar volg de naald van het bestaan en vertrouw
de einder die zich straks openvouwt.

[Voor meer over Arne: zie de link naar de blog Arne Kiesekoms - "Ik ben."]

Sam Rivers (1923-2011)

2011-12-29T00:31:00.000+01:00

Ik wist genoeg na het horen van Jason Moran's Black Stars (Blue Note, 2001).
(Check out vanaf 4:30 hieronder.)

Tindersticks - Another night in

2011-12-14T20:27:00.002+01:00

De laatste trage van de avond.

Mingus & Dolphy

2011-11-24T00:31:00.001+01:00

Ga naar 03:08.
Charles Mingus stopt de repetitie om zijn bas te stemmen.
Mingus tegen Dolphy: Eric, I'm gonna miss your ass over here. (Dolphy ging de groep verlaten om in Europa te blijven.)
Dan volgt Meditations On Integration. (Voor wie geen geduld heeft: luister zeker opnieuw vanaf 16:27.)
Binnen het half jaar was Eric Dolphy dood. Hij werd 36.

(drums: Dannie Richmond; piano: Jaki Byard; tenorsax: Clifford Jordan; trompet: Johnny Coles)

Pi & ACT

2011-10-16T08:36:00.002+02:00

Voor de liefhebbers: twee jonge onafhankelijke jazzlabels voor wie muziek meer is dan product:
Pi Recordings http://pirecordings.com/
ACT http://www.actmusic.com/

Oudere independents die zichzelf trouw blijven:
Winter&Winter http://www.winterandwinter.com/
Tzadik http://www.tzadik.com/

Hieronder het Vijay Iyer trio, een gezelschap dat zijn muziek uitbrengt op Pi én ACT (en dat gisteren in mijn dankbare aanwezigheid tekeer ging in CC Hasselt):

Saul Leiter - Lanesville (1958)

2011-10-09T15:17:00.004+02:00

Nog tot 27 november in de
FIFTY ONE FINE ART PHOTOGRAPHY
Zirkstraat 20 - 2000 Antwerpen

Amartya Sen - Identity & Violence

2011-10-06T20:07:00.000+02:00

Next on my list:

Jason Moran - Afrika Bambaataa - Kraftwerk

2011-10-05T22:54:00.003+02:00

Jason Moran covert Afrika Bambaataa covert Kraftwerk.

Tony Judt - The Memory Chalet

2011-10-05T21:13:00.001+02:00

Vandaag bij de post, maar nu al, NU AL - na 50 bladzijden - moet moet MOET ik de lof zingen over deze auteur, en het is niet de eerste keer op deze blog, ik weet het. De wereld mist intellectuelen van het kaliber van Tony Judt (te jong gestorven op 62), en dan heb ik het vooral over zijn guts om een standpunt in te nemen, zelfs - houd u vast, 21ste-eeuwer! - een moreel standpunt.
Maar ook los daarvan: wat een lust om te lezen... Judt was historicus, maar dit boek is allerminst voer voor specialisten.
Ik doe hem tekort door het zo scherp te stellen, maar wat hij lijkt te willen zeggen is: wij (in het westen) zijn vetgemest en rijp voor de slacht en alleen een grondig herdenken van hoe wij vandaag leven (en ernaar handelen) zal misschien nog zoden aan de dijk kunnen brengen.

Uit het essay "Edge People" over identiteit ("a dangerous word"):

Being "Danish" or "Italian", "American" or "European" won't just be an identity; it will be a rebuff and a reproof to those whom it excludes. (...) Intolerant demagogues in established democracies will demand "tests" - of knowledge, of language, of attitude - to determine whether desperate newcomers are deserving of British or Dutch or French "identity". They are already doing so. In this brave new century we shall miss the tolerant, the marginals: the edge people. My people.

Robert Glasper Trio

2011-10-05T17:20:00.001+02:00

Nog maar weinig echt goed materiaal van hem te vinden op YouTube, maar zijn plaat In My Element (Blue Note, 2007) is een ontdekking.

Rudresh Mahanthappa & Bunky Green

2011-10-04T14:27:00.008+02:00

Een teaser van een dikke minuut. Voor wie het lust: de hoofdschotel heet Apex (Pi Recordings, 2010).
Wel niet voor sissies.

(Na Apex nog wat meer beluisterd te hebben: wat een overvloed aan ideeën!, wat een rijkdom!, wat een techniek!, wat een genot!, wat een geluk!)

P.S.
Bunky Green was mij onbekend, maar alleen al zijn compositie Little Girl I'll Miss You ... pfjew...
Luister eens:

Nina Simone - Feelin' good

2011-09-30T09:55:00.003+02:00

Donald Byrd - Bill Evans - Booker Little

2011-08-08T20:16:00.012+02:00

Ik zou gezworen hebben dat de trompettist op All Alone (Quiet Temple) (hierboven) Booker Little was, maar volgens het gezaghebbende http://www.jazzdisco.org/ zou het toch om Donald Byrd gaan.
De rest van de bezetting mag er ook zijn: Pepper Adams (baritonsax), Bill Evans (piano), Paul Chambers (contrabas), Philly Joe Jones (drums) en Earl Zindars (percussie).
Opgenomen in NYC in de lente van 1960.

De illustere Earl Zindars, hierboven op percussie, is de componist van één van de mooiste nummers van Bill Evans, How My Heart Sings!, dat hieronder begint na het thema van Five en de introductie door Humphrey Lyttelton (zelf een Engelse trompettist).

Aaaah, en dan toch nog Booker Little, één van mijn favoriete jazztrompettisten (samen met Clifford Brown, Freddie Hubbard en Miles Davis). Over Booker Little, jong gestorven (23), schreef The Penguin Guide to Jazz zo ontroerend: The arithmetic is depressingly straightforward: 23 scant years. (of toch iets van die strekking - ik heb die editie van de Guide blijkbaar weggegeven en citeer uit het hoofd). Een latere editie, die nog wel in mijn kast staat, schrijft toch ook mooi: Some artists are simply in a hurry.

(met dank aan M voor de voorzet)

Books & Bikes

2011-07-09T19:52:00.031+02:00

If physical mobility is an essential condition of freedom, the bicycle has probably been the greatest single device for achieving what Marx called the full realization of the possibilities of being human invented since Gutenberg, and the only one without obvious drawbacks.

(Eric Hobsbawm, Interesting Times - A Twentieth-Century Life)

[Voor - terechte - kritiek op dit boek, zie Tony Judt: Eric Hobsbawm and the Romance of Communism in zijn essaybundel Reappraisals, elders op deze blog besproken.]

En dus, lieve lezers, stel ik - geheel politiek correct - voor...: mijn nieuwe vélo. Ik zal daarmee de Vlaamsche Heimat exploreren, en er nauwgezet over waken dat ik de vijandelijke grens niet overschrijd.

Volgende aflevering: mijn nieuwe Vlaamsche bokshandschoenen.

Amy

2011-06-21T11:41:00.007+02:00

23-VII-11. Zo ook het leven.

Bitter Moon (1992) - Roman Polanski

2011-06-19T13:59:00.001+02:00

Yeah... Eternity for me began one fall day in Paris, aboard the 96 bus which shuttles between Montparnasse and Porte des Lilas...

In dit fragment: Peter Coyote, Emmanuelle Seigner. Muziek: Vangelis.

2011-06-18T16:40:00.017+02:00

Nog te lezen: Paul Valéry - La jeune Parque (1917)

[Parque: In Roman mythology, the Parcae were the personifications of destiny, often called The Fates in English. Their Greek equivalent were the Moirae. They controlled the metaphorical thread of life of every mortal and immortal from birth to death. Even the gods feared the Parcae.]

(hierboven de eerste verzen)

Mohammed Ali

2011-06-04T22:07:00.004+02:00

Jules Deelder

2011-06-02T23:12:00.000+02:00

Repeteergedicht

Sommige gedichten dienen
elke dag herschreven.
Gewoon hetzelfde gedicht
elke dag opnieuw.
Andere gedichten niet.

Wéér andere bleven beter
ongeschreven.
Dat zijn verreweg de meeste.

Maar sommige gedichten
dienen elke dag herschreven.
Gewoon hetzelfde gedicht
elke dag opnieuw.
Tot het onlosmakelijk

met ons wezen is verweven
en met de werkelijkheid
tot waarheid is verdicht.

Jules Deelder
uit: Ruisch (2011)

objet trouvé

2011-05-31T22:36:00.020+02:00

de hele uitleg van de avond of gwn hetgene wat er is? alles. tell me. dus pieter kwam gistere en we hadde gepraat over onze gevoelens. we zijn allebei onzeker en bang enzo. hij is bang da als het mislukt hij iedereen thuis verliest enzo, ma da gebeurt nooit. hebbe we het daar ff over gehad, ik ben wel zeker da hij iets voelt enzo. ma dan in de zetel ware we me elkaars oren aant spele en das allebei's zwakke plek. en in de keuken beten we in elkaars oren enzo, kent ge wel. ma het werd ook echt intiem. dr is nix gebeurt buiten nek en oor, ma voelde intiem. en toen hij wegging terug zo intiem enzo. en hebben we weer gepraat over onze gevoelens. enja had zo gezegt van ge zult ons nooit verliezen want alst mislukt dan ist ment to be enzo en tja dan zijn we nog steeds beste vrienden. en dan zei hij ge kunt soms toch echt volwasse zijn en ik dan zo ja vooral op dees vlak. ik ben ni iemand die zomaar een lief neemt voor een maandje ofzo. en toen kuste hij me. en toen belde yves. en toen nam ik hem vast en kuste hem. ma we zien wel wa het betekend. antwoord? wat denk je nu zelf dat daar van komt? ik hoop een relatie. hij zei al da em iets voelde. ma khoop da alles genoeg betekend voor een relatie. blijve hope. hoe praat hij tege u! een jonge die over gevoelens praat!

Gil Scott-Heron (1949-2011)

2011-05-28T11:11:00.005+02:00

Long ago the clock washed midnight away
Bringing the dawn
Oh God, I must be dreaming
Time to get up again
And time to start up again
Pulling on my socks now
Should have been asleep
When I was sitting there drinking beer
And trying to start another letter to you
Don't know how many times I dreamed to write again last night
Should've been asleep when I turned the stack of records over and over
So I wouldn't be up by myself
Where did the night go?
Should go to sleep now
And say fuck a job and money
Because I spend it all on unlined paper and can't get past
"Dear baby, how are you?"
Brush my teeth and shave
Look outside, sky is dark
Think it may rain
Where did
Where did
Where did

2011-05-28T09:54:00.002+02:00

Danger Mouse & Daniele Luppi

2011-05-26T10:01:00.006+02:00

Van het album Rome (een eerbetoon aan Gainsbourg & Morricone).

Help myself to a drink
Help myself to the sink
The dogs start to moan
And the crows start to beg

Arne

2011-05-14T19:47:00.010+02:00

Terwijl wij aan het leven waren stierf vandaag Arne, een zeer bijzondere jongeman van twintig, die mij een drietal weken geleden nog met de hem kenmerkende hartelijkheid de hand schudde.

Enkele jaren geleden schreef hij, toen vijftien of zestien, het volgende gedicht voor De Rosse Godin, ons lokaal poëzietijdschrift:

Het getal nul

Wat als ik
nul dagen
gelukkig ga zijn?
Wat als nul percent
van mij te redden valt?
Wat als ik later
nul centen verdien per maand?
Wat als nul mensen
mij graag hebben?

Wat als er later
nul mensen aanwezig gaan zijn
op mijn begrafenis?
Wat als ik nu eenmaal dood ben
nul mensen nog aan me gaan denken?
Wat als ik nog maar
nul dagen te leven heb?

Het getal dertien?
Ik vind het getal nul
veel angstaanjagender.

[omnis et una / dilapsus calor atque in ventos vita recessit (Vergilius, Aeneis, IV.693-705)]

WIM TA2 IS A POST PUNK PRIMITIVE

2011-05-14T13:11:00.006+02:00

Expo WIM TA2 IS A POST PUNK PRIMITIVE

bij mij thuis: Elisabethlaan 43 - Aarschot
zaterdag 14 mei ~ 14u - 19u
zondag 15 mei ~ 10u - 20u

foto's: vernissage 13 mei

HC

2011-04-05T23:28:00.005+02:00

Vandaag, op dit uur, kan ik volstaan met een verwijzing naar een vroeger blogbericht.

http://ivanjennes.blogspot.com/2009/09/hugo-claus-waarover-spreken.html

Edward Said (1935-2003)

2011-03-28T22:34:00.002+02:00

Over nationalisme:

I have no patience with the position that "we" should only or mainly be concerned with what is "ours".
(uit: Culture and imperialism)

En nog een goeie van Orwell:

If one harbors anywhere in one's mind a nationalistic loyalty or hatred, certain facts, though in a sense known to be true, are inadmissable.
(uit: Notes on nationalism)

Over de liefde

2011-03-27T23:05:00.004+02:00

Gelezen:

"het neoliberalisme, waarin het verlangen verboden is en alle aandacht naar het genieten gaat"

Want we moeten consumeren. Daarom: leve het verlangen.

Pernath

2011-03-27T16:07:00.000+02:00

In het aanschijn van de geroepen mens
Groeide ik op, dienend
Naar noch tot een voorbeeld.
Ik kende alle dagen in april
De wolken
De vogels over mijn stad, de wonden
Van hoop en verlangen
En alles wat tot de mens behoorde.

Ik kende wat ik kende
En meer geloofde ik niet.
Na de dagen begreep ik de nachten
Het leven dat ik vervulde
Dat werd voorbehouden, voortdurend
Aan de anderen, het spraakgebruik
Van iemand en van niemand.
Neen.

Ik vormde mij een begrip van de smart
Wetend wie daalde en wie steeg.
Zo had ik te maken met termen
Met woorden, de verering en de oorsprong
En leefde in verbazing, in verbazing
Alleen doch volstrekt, met de wrevel
De moed misschien
Van de eenzame.

Antony and the Johnsons - My lady story

2011-03-24T21:00:00.000+01:00

Elephant (2003) - Gus Van Sant

2011-03-19T12:02:00.003+01:00

Voor de film, maar ook voor de muziek in deze scène: het adagio sostenuto van de pianosonate nr. 14 "Moonlight" - 1801, Beethoven.

Hector Berlioz said of it that it "is one of those poems that human language does not know how to qualify."

Bruce Weber - Let's Get Lost (over Chet Baker)

2011-03-05T18:52:00.010+01:00

He was bad, he was trouble and he was beautiful.

Een hard, maar ontroerend portret, gemaakt in het jaar voor zijn dood.

Bertolt Brecht - An die Nachgeborenen (1934-38)

2011-02-22T19:12:00.010+01:00

AN DIE NACHGEBORENEN

1

Wirklich, ich lebe in finsteren Zeiten!
Das arglose Wort ist töricht. Eine glatte Stirn
Deutet auf Unempfindlichkeit hin. Der Lachende
Hat die furchtbare Nachricht
Nur noch nicht empfangen.

Was sind das für Zeiten, wo
Ein Gespräch über Bäume fast ein Verbrechen ist
Weil es ein Schweigen über so viele Untaten einschließt!
Der dort ruhig über die Straße geht
Ist wohl nicht mehr erreichbar für seine Freunde
Die in Not sind?

Es ist wahr: ich verdiene noch meinen Unterhalt
Aber glaubt mir: das ist nur ein Zufall. Nichts
Von dem, was ich tue, berechtigt mich dazu, mich satt zu essen.
Zufällig bin ich verschont. (Wenn mein Glück aussetzt
Bin ich verloren.)

Man sagt mir: iß und trink du! Sei froh, daß du hast!
Aber wie kann ich essen und trinken, wenn
Ich dem Hungernden entreiße, was ich esse, und
Mein Glas Wasser einem Verdurstenden fehlt?
Und doch esse und trinke ich.

Ich wäre gerne auch weise
In den alten Büchern steht, was weise ist:
Sich aus dem Streit der Welt halten und die kurze Zeit
Ohne Furcht verbringen
Auch ohne Gewalt auskommen
Böses mit Gutem vergelten
Seine Wünsche nicht erfüllen, sondern vergessen
Gilt für weise.
Alles das kann ich nicht:
Wirklich, ich lebe in finsteren Zeiten!

2

In die Städte kam ich zu der Zeit der Unordnung
Als da Hunger herrschte.
Unter die Menschen kam ich zu der Zeit des Aufruhrs
Und ich empörte mich mit ihnen.
So verging meine Zeit
Die auf Erden mir gegeben war.

Mein Essen aß ich zwischen den Schlachten
Schlafen legte ich mich unter die Mörder
Der Liebe pflegte ich achtlos
Und die Natur sah ich ohne Geduld.
So verging meine Zeit
Die auf Erden mir gegeben war.

Die Straßen führten in den Sumpf zu meiner Zeit
Die Sprache verriet mich dem Schlächter
Ich vermochte nur wenig. Aber die Herrschenden
Saßen ohne mich sicherer, das hoffte ich.
So verging meine Zeit
Die auf Erden mir gegeben war.

Die Kräfte waren gering. Das Ziel
Lag in großer Ferne
Es war deutlich sichtbar, wenn auch für mich
Kaum zu erreichen.
So verging meine Zeit
Die auf Erden mir gegeben war.

3

Ihr, die ihr auftauchen werdet aus der Flut
In der wir untergegangen sind
Gedenkt
Wenn ihr von unseren Schwächen sprecht
Auch der finsteren Zeit
Der ihr entronnen seid.

Gingen wir doch, öfter als die Schuhe die Länder wechselnd
Durch die Kriege der Klassen, verzweifelt
Wenn da nur Unrecht war und keine Empörung.

Dabei wissen wir doch:
Auch der Haß gegen die Niedrigkeit
Verzerrt die Züge.
Auch der Zorn über das Unrecht
Macht die Stimme heiser. Ach, wir
Die wir den Boden bereiten wollten für Freundlichkeit
Konnten selber nicht freundlich sein.

Ihr aber, wenn es soweit sein wird
Daß der Mensch dem Menschen ein Helfer ist
Gedenkt unsrer
Mit Nachsicht.

[Ik luister & lees, ik begrijp niet alles, maar genoeg om het genie te herkennen.]
[De schilderijen zijn van Hans Baluschek.]

Irréversible (2002) - Gaspar Noé

2011-02-20T15:27:00.028+01:00

Ik huiver wanneer ik nog maar aan deze film denk.
Ik heb hem voor het eerst gezien in Films & Filmers, een prachtinitiatief van een eenzame Aarschotse cinefiel, die maandelijks de betere film naar de provincie bracht (mét inleiding). Hij kon daarvoor rekenen op de logistieke steun van de locale cinema - het waren andere tijden. En toen werd de cinema overgenomen door een "groep" en toen vond de "groep" dat Films & Filmers concurreerde met de eigen programmatie en toen werd Films & Filmers afgevoerd.
Later heb ik de film aan mijn beste zesdejaarsklas vertoond, wat mij niet in dank werd afgenomen (omwille van het controversiële thema: de mens).
Toegegeven, deze film is, ook voor de geoefende kijker, driekwart pure horror. Er wordt radicaal komaf gemaakt met de filmische traditie om geweld te esthetiseren.
Wanneer (ook voor de kijker) de totale wanhoop bereikt is, klaart de hemel op en volgt één van de mooiste sequenties uit de geschiedenis van de film: een ode aan het leven op de tonen van het adagio van de 7de symfonie van Beethoven. En net tijdens dat herademen krijg je een mokerslag in het gezicht.

In de link vind je de sequentie waarover sprake, maar ik neem aan dat ze pas haar volle effect bereikt na de martelgang die eraan voorafgaat. Je herkent Monica Bellucci.

http://www.youtube.com/watch?v=-gJREXlUM3Y

[Om god weet welke reden mag dit fragment niet gekopieerd worden vanuit YouTube.]
[Als bewijs van het oog voor detail van de filmmaker: in de parkscène is zelfs het boek dat Alex (Bellucci) leest niet willekeurig gekozen: An Experiment with Time van John William Dunne.]

Remco Campert - Alleen nog dit

2011-02-12T10:49:00.000+01:00

Alleen nog dit

Wilt u nu afronden?
u overschrijdt uw tijd
ja, alleen nog even dit
heel kort dan
hoe ze die avond bij me kwam
in die andere stad waar ik doelloos leefde
hoe ze er alles voor over had
om bij me te komen die avond
die donkerblauwe avond
zachte regen in het gouden lamplicht
op het macadam van de straat
hoe we samen lagen
en liefde dat grote woord
waar ik geen ander voor vinden kan
in tijdloosheid ons omhelsde
sindsdien in tiktakkende onrust
verliet ik haar vaak
maar
en dat wou ik nog even zeggen
weggaan deed ik nooit meer bij haar
u heeft uw punt gemaakt

uit: Een oud geluid, 2011

Anna Calvi

2011-02-07T21:22:00.006+01:00

De dame heeft pit.
Onze jongen gaat voor de bijl.

Magnetisme: Vaucluse

2011-02-06T09:25:00.009+01:00

Mooie kaart, mooie streek, mooie herinneringen.

Joost van den Vondel (1587-1679) - Lucifer

2011-02-04T09:46:00.001+01:00

Na het verraad:

Hoe zijn we nu zoo wijd verzeild uit onzen plicht!
Ik zwoer mijn Schepper af. Hoe kan ik voor dat licht
Mijn lasterstukken, mijn verwatenheid vermommen?--
Hier baat geen deinzen, neen, wij zijn te hoog geklommen.
Wat raad? wat best geraamd in dees' vertwijfeldheen?
De tijd geen uitstel lijdt. Een oogenblik is geen
Genoegzaamheid van tijd; indien men tijd mag noemen
Dees' kortheid, tusschen heil en endeloos verdoemen.
Maar 't is te spa, en hier geen boete voor ons' smet.
De hoop is uit. Wat raad? Daar hoor ik Gods trompet!

Brel & Bregovic

2011-02-02T20:53:00.023+01:00

uit de film Time of the Gypsies (1988) van Emir Kusturica

Emir Kusturica is married to M.M., daughter of a Bosnian Serb and a Slovene-Croat, making their children Slovene-Croat-Bosnian-Muslim Serbs.

Over de Balkan:
- Tony Judt - The reckoning, over de oorlog in ex-Joegoslavië, in Postwar - A history of Europe since 1945 (2005)
- Mark Mazower - The Balkans (2000)

Beide wellicht te moeilijk voor flaminganten. Maar ik laat die woekerende soort niet in de kou staan, ze hebben het al zo moeilijk. Voor hen is er De lotgevallen van de brave soldaat Švejk (van Jaroslav Hasek), die zich, terwijl de absurditeit van WO I zich voor zijn ogen ontrolt, de vraag blijft stellen waar het allemaal goed voor is. Een kleine waarschuwing wel: er wordt gelachen.

Wat mij als vanzelf bij Brel brengt:

Quand je serai vieux je serai insupportable
Sauf pour mon lit et mon maigre passé
Mon chien sera mort ma barbe sera minable
Toutes mes morues m'auront laissé tomber
J'habiterai une quelconque Belgique
Oui m'insultera tout autant que maintenant
Quand je lui chanterai Vive la République
Vivent les Belgiens merde pour les Flamingants...
La... la... la...
La... la... la...

Tony Judt (1948-2010)

2011-01-17T20:51:00.022+01:00

Lezer,
Het is sterker dan mezelf (herhaling, herhaling), maar, er zijn boeken en er zijn boeken.
Een werk van een spectateur engagé dat tot tranen toe beweegt, kan het?
Het kan: zie vroeger al, bijvoorbeeld, Stefan Zweig.
Zie nu: Reappraisals: Reflections on the Forgotten Twentieth Century (2008) van de Engelse historicus Tony Judt, een collectie briljante essays over zeer uiteenlopende onderwerpen.
Ik ken - en ik wik en ik weeg - geen enkele commentator die de tijdsgeest zo feilloos vat. En wat een eruditie...
Ach, geen promopraat meer. Lees of lees niet.

Ik zal nog van hem lezen: Ill Fares the Land, zijn zwanezang - Judt stierf vorig jaar aan een zeldzame ziekte. Eerste zin: Something is profoundly wrong with the way we live today.

(Voor mezelf, opdat ik het niet vergeet:)
In A la recherche du temps perdu: France and Its Pasts bespreekt Judt Pierre Nora's Les Lieux de Mémoire.
Hij eindigt als volgt:
(...) to judge from the virtual disappearance of narrative history from the curriculum in school systems (...), the time may soon come when, for many citizens, large parts of their common past will constitute something more akin to lieux d'oubli, realms of forgetting - or, rather, realms of ignorance, since there will have been little to forget. Teaching children, as we now do, to be critical of received versions of the past serves little purpose once there no longer is a received version.

Rob Riemen - De eeuwige terugkeer van het fascisme

2010-12-31T17:57:00.013+01:00

Ik heb op deze laatste dag van het jaar gelezen:

Vrienden (je hoort mij al komen...): lees dit indringend filosofisch essay over the state that we are in!
Het is voedsel voor geest en ziel.

(Voor wie een goed wetenschappelijk werk over het fascisme zoekt: The Anatomy of Fascism van Robert O. Paxton.)

Nog cultuurpessimisme: Der Untergang des Abendlandes van Oswald Spengler (dateert al van 1918). Ik lees af en toe een willekeurige bladzijde - meer is moeilijk, maar niettemin: een boek dat mij dierbaar is, al was het maar voor dat mooiste woord van de Nederlandse taal:
a v o n d l a n d.

Dit doet me dan weer denken aan Robert Wyatt, die zingt over Old Europe.

Tot slot:
De enige echte tegenkracht voor het fenomeen Auschwitz is persoonlijke autonomie, het vermogen tot reflectie, zelfbestemming, niet meedoen, je niet aanpassen en in plaats van een karakterloos individu, een persoonlijkheid, een onafhankelijke geest zijn. (Theodor Adorno)

Aan M.: ik voeg er voor jou nog dit aan toe.
(Adorno en Horkheimer) argue that the concept of reason was transformed into an irrational force by the Enlightenment. As a consequence, reason came to dominate not only nature, but also humanity itself. It is this rationalization of humanity that was identified as the primary cause of Fascism and other totalitarian regimes.

Ik wens jullie een goed jaar.

Don Van Vliet 1941-2010

2010-12-18T08:47:00.005+01:00

My smile is stuck,
I cannot go back to your Frownland.
My spirit's made up of the ocean
And the sky 'n' the sun 'n' the moon
'n' all my eyes can see;
I cannot go back to your land of gloom.

Hijs die zeilen, Zinkend Schip!

2010-12-15T11:48:00.005+01:00

http://hetzinkendschip.web-log.nl/hetzinkendschip/

(een compagnon de route)

H.V. Morton - A traveller in Rome

2010-12-13T09:34:00.002+01:00

Met enige gretigheid lees ik dezer dagen A traveller in Rome van H.V. Morton.
Gepubliceerd in 1957, dus vóór debiliteit de norm werd. Bovendien licht van gewicht, zodat je de glossy lifestylebijlagen van onze kwaliteitskranten kan thuislaten.

Johnny Hartman

2010-12-05T15:41:00.004+01:00

Je moet je leven toch van een soundtrack voorzien...

Hierboven Charade uit I just dropped by to say hello (met op gitaar Jim Hall).

When we played our charade
We were like children posing
Playing at games, acting out names
Guessing the parts we played

Ook een aanrader: zijn samenwerking met John Coltrane.

Nieuwe vrouw in mijn leven: Sarah Vaughan

2010-11-26T16:37:00.005+01:00

Viel deze week in mijn brievenbus: Afterhours (1961) - contrabas, gitaar, stem.
Van nul en generlei economische waarde, aan de prijs te zien.
Voor mij, na twee dagen: onmisbaar.

F. Scott Fitzgerald - Tender is the night (1934)

2010-11-24T18:25:00.008+01:00

On the pleasant shore of the French Riviera, about half way between Marseille and the Italian border, stands a large, proud, rose-colored hotel. Deferential palms cool its flushed façade, and before it stretches a short dazzling beach. Lately it has become a summer resort of notable and fashionable people; a decade ago it was almost deserted after its English clientele went north in April. Now, many bungalows cluster near it, but when this story begins only the cupolas of a dozen old villas rotted like water lilies among the massed pines between Gausse’s Hôtel des Étrangers and Cannes, five miles away.

Lees Tender is the night van F. Scott Fitzgerald.

(En kijk naar Paper Trails, televisie om duimen en vingers bij af te likken - Canvas, zondagavond.)

L'amant - Marguerite Duras (bis)

2010-11-13T16:27:00.006+01:00

De stem van Jeanne Moreau, een wals van Chopin, het genie van Duras.
En een mooie Jane March.
(Niettemin is het boek veel beter dan de film.)

L. Cohen - A Thousand Kisses Deep

2010-10-30T09:50:00.003+02:00

The ponies run, the girls are young,
The odds are there to beat.
You win a while, and then it’s done –
Your little winning streak.
And summoned now to deal
With your invincible defeat,
You live your life as if it’s real,
A Thousand Kisses Deep.

2010-10-27T19:51:00.000+02:00

Roxy Music - A song for Europe

2010-10-19T23:12:00.004+02:00

Ecce momenta illa mirabilia
Quae captabit in aeternum memor
Modo dolores sunt in dies
Non est reliquum vero tantum
Comminicamus perdita.

Carpenters - Superstar

2010-10-09T00:21:00.006+02:00

De seventies waren: badstoffen broekjes … buiten spelen met mijn buurmeisje … en ’s avonds frisgewassen voor tv voor Spel zonder Grenzen. Ik was daar gelukkig mee.
(En jij, Ellen?)

Marina Tsvetajeva (1892-1941)

2010-09-29T17:49:00.010+02:00

Goed dat u niet bezeten bent van mij,
Goed dat ik ook van u niet ben bezeten,
Dat wij op aarde blijven en dat wij
Niet wegzweven naar andere planeten.
Goed dat ik gek mag doen - losbandig, vrij,
Dat ik mijn woorden niet hoef af te meten,
En dat een aanraking van uw kledij
Geen wild, benauwend vuur in mij ontketent.

Goed dat u in mijn bijzijn ook gerust
Liefkozingen van anderen kunt krijgen,
En dat u, als een ander míj eens kust,
Mij niet met hel en vagevuur zult dreigen.
Goed dat u steeds, bewust of onbewust,
Mijn lieve naam, o lieve, zult verzwijgen...
Dat nooit in 't godshuis, in gewijde rust
een halleluja voor ons op zal stijgen.

Ik dank u voor dat alles; ik ben blij
Dat u, zonder er zelf iets van te weten,
Zo van mij houdt: dank voor de zon die wij
Niet samen zien, de niet met u gesleten
Verstilde nacht; dat wij elkander bij
Zonsondergang en maneschijn vergeten,
Dat u niet - ach! - bezeten bent van mij,
En dat ik - ach! - van u niet ben bezeten.

(3 mei 1915)
(vertaling Anne Stoffel)

Met dank aan Diana.

P.S. De levensloop van M.T. is niet alledaags. Check (de Engelstalige) wikipedia.

Sergei Eisenstein (1898-1948)

2010-09-27T19:17:00.007+02:00

Verstild beeld uit Ivan de Verschrikkelijke (1944 en 1958), waarover David A. Cook in zijn monumentale A History of Narrative Film zo terecht schrijft: a film of incomparable formal beauty.

En: If Eisenstein turned from agitprop to grand opera in his later years, it was perhaps because, after nearly two decades of bitter experience under the Stalin regime, he no longer believed in any cause beyond the nobility and necessity of art.

Soms is alleen het beste goed genoeg. Jaja...

Nuovo Cinema Paradiso (Giuseppe Tornatore, 1988)

2010-09-26T20:55:00.008+02:00

Het onvergetelijke einde van de film - met muziek van Ennio Morricone.

En zo komen we als vanzelf bij het Pat Metheny Trio, dat deze filmmuziek met zoveel ingetogen klasse interpreteert...

lucebert - ik tracht op poëtische wijze (1952)

2010-09-25T13:14:00.002+02:00

ik tracht op poëtische wijze
dat wil zeggen
eenvouds verlichte waters
de ruimte van het volledig leven
tot uitdrukking te brengen

ware ik geen mens geweest
gelijk aan menigte mensen
maar ware ik die ik was
de stenen of vloeibare engel
geboorte en ontbinding hadden mij niet aangeraakt
de weg van verlatenheid naar gemeenschap
de stenen stenen dieren dieren vogels vogels weg
zou niet zo bevuild zijn
als dat nu te zien is aan mijn gedichten
die momentopnamen zijn van die weg

in deze tijd heeft wat men altijd noemde
schoonheid schoonheid haar gezicht verbrand
zij troost niet meer de mensen
zij troost de larven de reptielen de ratten
maar de mens verschrikt zij
en treft hem met het besef
een broodkruimel te zijn op de rok van het universum

niet meer alleen het kwade
de doodsteek maakt ons opstandig of deemoedig
maar ook het goede
de omarming laat ons wanhopig aan de ruimte
morrelen

ik heb daarom de taal
in haar schoonheid opgezocht
hoorde daar dat zij niet meer menselijks had
dan de spraakgebreken van de schaduw
dan die van het oorverdovend zonlicht

Ella - Lullaby of Birdland

2010-09-25T11:47:00.004+02:00

PSK Brussel 1957. Alweer te laat geboren.
(met Ray Brown - contrabas, Herb Ellis - gitaar, Jo Jones - drums en Oscar Peterson - piano)

Mitterrand

2010-09-22T17:21:00.006+02:00

On ne tourne pas le dos à ce qu'on était, on change, c'est tout.

(François Mitterrand, toen men hem confronteerde met zijn verleden als ambtenaar in het collaborerende Vichy-regime)

Et alors?

(François Mitterrand, toen in 1994 het blad Paris Match het bestaan van een buitenechtelijke dochter aan het licht bracht)

Helaas was dat laatste ook zijn reactie in de eerste jaren van de oorlogen in ex-Joegoslavië. Waarna hij weer het eerste citaat kon bovenhalen.

Maar toch ook:

Gerhard Richter - "Betty" (1988, oil on canvas)

2010-08-10T12:15:00.003+02:00

Dinu Lipatti speelt Bach's Nun komm, der Heiden Heiland

2010-08-10T11:39:00.005+02:00

Wat werkelijk universeel goed is, laat zich niet omschrijven. Het laat zich daarom ook niet beoordelen. Het is niet boven kritiek verheven, maar is er simpelweg niet onderhevig aan. (Rudy Tambuyser, Knack, augustus 2010)

Svjatoslav Richter over Lipatti (1917-1950): C'est à lui que convient la palme.

Stefan Zweig (1881-1942) - De wereld van gisteren

2010-07-08T20:04:00.001+02:00

To read Zweig is to learn what, through stupidity and evil, we progressively lost in the twentieth century. (Theodore Dalrymple)

Ik heb mijn grondwet herzien. Artikel 1 luidt met ingang van heden:

Wie nog in mijn buurt wil komen moet De wereld van gisteren van Stefan Zweig lezen.

Pernath (bis)

2010-07-01T10:29:00.007+02:00

Ik kan er niet genoeg van krijgen. Uit Tien gedichten van de eenzaamheid, alle even overrompelend, hier nummer VI:

Misschien mijn keuze, mijn eeuwigheid
Die niet langer duurt dan het herbeginnen,
Dan het verbannen, het verstijven van de wortels.
Soms kijk ik naar jou, soms naar jou.
Soms zijn jouw velden volgroeid, soms gerimpeld,
En terwijl dit jaar verdampt, verbeur ik
De vijf bloedige cirkels en elders mijn liefde.
En als een vergezicht vergeet ik de beduimelde wand
Waarachter zovele gluurders gloeiden.

Jij tart de roffelende dagen, de nieuwe nacht,
Ontstaan maar ontluisterd door jouw kille dracht.
Jouw huid wordt een klaterend kleed, een oponthoud
Temidden de geuren van grassige gronden.
Jouw blik huivert en glanst, en verkleurt mijn deernis
Tot een schaduw die vervaagt wat voorbij is.
Die daalt en baart. En bevriest.

Maar jaagbaar, begint ook voor jou de jacht
Het verwoorden van zien en horen, het bewonen
Van de kwade mist, van de tijd wanhopig en nauwgezet
Waarin het vluchten vermetel wordt en overbodig
Het spitten, het verstarren en het vredige deinen
Na het vervreemden, na het zuiveren van de naald.
Geen orgel zal spelen, geen boog jou beschermen
Wanneer de zaadloze afgrond van de pijn
Jouw schoonheid bedekt met de pracht.

Jan Caeyers - Beethoven, een biografie

2010-06-29T11:34:00.004+02:00

Hier heb ik van genoten. (Volstaat dat als recensie?)

Hugues C. Pernath (1931-1975)

2010-06-24T21:42:00.007+02:00

Nu pas ontdekt, maar niettemin: ontdekt. Twee gedichten uit de bundel De adem ik (1959):

Bijna onmogelijk woon ik dagelijks in je jonge handen,
Iedere koortsroos van je lippen noem ik
Met een nutteloze voorjaarsnaam, bij het dromen
In het afwezig morgen zijn.
Zachter in de splinters beween ik ieder oosters paard
Traag meisjesschrift, onmachtig graf geworden.

Eens voelde ik de taal, de sierlijke letters
van je speeksel.
Raakte mijn onbegrijpelijke hand
het diepe rustbed van je bewoonbare slaap.
Opnieuw dwong ik je aarzelend been
tot buigen, zoekend in je heup
met alle vingers een begin. Ik vulde je met een tong
gekomen over de aarde,
over het blinde liegen van je adem.

2010-06-08T10:17:00.002+02:00

Een antidotum.

Kavafis (bis)

2010-05-25T19:31:00.003+02:00

Ο Σεπτέμβρης του 1903

Τουλάχιστον με πλάνες ας γελιούμαι τώρα·
την άδεια την ζωή μου να μη νιώθω.

Και ήμουνα τόσες φορές τόσο κοντά.
Και πώς παρέλυσα, και πώς δειλίασα·
γιατί να μείνω με κλειστά τα χείλη·
και μέσα μου να κλαίει η άδεια μου ζωή,
και να μαυροφορούν οι επιθυμίες μου.

Τόσες φορές τόσο κοντά να είμαι
στα μάτια, και στα χείλη τα ερωτικά,
στ’ ονειρεμένο, το αγαπημένο σώμα.
Τόσες φορές τόσο κοντά να είμαι.

September 1903

Laat ik mij nu tenminste misleiden met illusies,
om de leegte van mijn leven niet te voelen.

En ik was zovele malen zo dichtbij.
En hoe raakte ik verlamd, hoe werd ik laf;
en waarom bleef ik met gesloten lippen,
terwijl in mijn binnenste mijn lege leven weende,
en mijn begeerten zwarte kleren droegen.

Zoveel malen zo dichtbij te zijn geweest,
bij de ogen, bij de lippen van de liefde,
bij het gedroomde, het geliefde lichaam.
Zoveel malen zo dichtbij.

Hans Andreus

2010-05-01T08:40:00.008+02:00

(23)

Middenop de aarde der vreemde tekens
als een dwaas dansend, een gekke derwisch,
word ik toch kouder omdat ik bevries
aan de bevroren mens, - dans door tot brekens-

toe, zodat de slaap ook niet meer wil komen
en de rust ver is: reiger naar het zuiden.
Ik stapel vuur op. Ik leef van geluiden,
klanken, een muziek die mij wordt ontnomen

door de laatste goden die er bestaan
(echter toch nog hoor met mijn dove oren).
(Maar ook die tekens kan ik niet verstaan.)

Hoelang nog? Allen die om mij heen staan
geloven niet dat je de ruimte kunt horen.
En ik? weet niets, hoor de zon, aarde, maan.

uit: De sonnetten van de kleine waanzin
Hieronder: Nuit (Leon Spilliaert, 1908)

Beck & Shakespeare

2010-04-27T21:12:00.006+02:00

uit het magistrale Sea Change

Sea-change or seachange is a poetic or informal term meaning a gradual transformation in which the form is retained but the substance is replaced. The expression is Shakespeare's, taken from the song in The Tempest, when Ariel sings,

Full fathom five thy father lies,
Of his bones are coral made,
Those are pearls that were his eyes,
Nothing of him that doth fade,
But doth suffer a sea-change,
into something rich and strange,
Sea-nymphs hourly ring his knell,
Ding-dong.
Hark! now I hear them, ding-dong, bell.

Italia anno 2010

2010-04-16T09:25:00.007+02:00

Duomo Pisa

Duomo Siena

Duomo Orvieto

Juan de la Cruz (1542-1591)

2010-03-14T20:16:00.006+01:00

Las condiciones del pájaro solitario son cinco.
La primera, que se va lo más alto;
la segunda, que no sufre compañía, aunque sea de su naturaleza;
la tercera, que pone el pico al aire;
la cuarta, que no tiene determinado color;
la quinta, que canta suavemente.

The conditions of a solitary bird are five:
First, that it flies to the highest point.
Second, that it does not seek after company, not even its own kind.
Third, that it aims its beak to the wind.
Fourth, that it has no definite color.
Fifth, that it sings very sweetly.

Nick Cave - The mercy seat

2010-03-09T21:07:00.018+01:00

Niet de oerkracht van de plaatversie, wel hetzelfde spanningsveld. Puik werk ook van de mij onbekende bassist. Ik hou van de oudtestamentische beeldspraak en declamerend-bezwerende toon en van Cave's onverstoorde blik op het eind.
Dit komt uit de tv-show Night Music, de Amerikaanse Later with Jools. Check out de Hey Joe-cover uit dezelfde show met o.a. Charlie Haden, Toots Thielemans en Cave.

2010-03-08T11:48:00.001+01:00

Still uit Das weisse Band (Michael Haneke)

Mozart

2010-02-28T10:57:00.002+01:00

Hij speelt iedereen naar huis.

Bertrand Russell (1872-1970)

2010-02-20T15:01:00.005+01:00

Three passions, simple but overwhelmingly strong, have governed my life: the longing for love, the search for knowledge, and unbearable pity for the suffering of mankind. These passions, like great winds, have blown me hither and thither, in a wayward course, over a deep ocean of anguish, reaching to the very verge of despair.
I have sought love, first, because it brings ecstasy—ecstasy so great that I would often have sacrificed all the rest of life for a few hours of this joy. I have sought it, next, because it relieves loneliness—that terrible loneliness in which one shivering consciousness looks over the rim of the world into the cold unfathomable lifeless abyss. I have sought it, finally, because in the union of love I have seen, in a mystic miniature, the prefiguring vision of the heaven that saints and poets have imagined. This is what I sought, and though it might seem too good for human life, this is what—at last—I have found.
With equal passion I have sought knowledge. I have wished to understand the hearts of men. I have wished to know why the stars shine. And I have tried to apprehend the Pythagorean power by which number holds sway above the flux. A little of this, but not much, I have achieved.
Love and knowledge, so far as they were possible, led upward toward the heavens. But always pity brought me back to earth. Echoes of cries of pain reverberate in my heart. Children in famine, victims tortured by oppressors, helpless old people a hated burden to their sons, and the whole world of loneliness, poverty, and pain make a mockery of what human life should be. I long to alleviate the evil, but I cannot, and I too suffer.
This has been my life. I have found it worth living, and would gladly live it again if the chance were offered me.

Richard Hawley - For Your Lover, Give Some Time

2010-02-11T21:37:00.005+01:00

Je komt ze niet meer tegen, de romantici. Een trage, iemand?

Freddie Hubbard

2010-02-02T21:49:00.018+01:00

Toen de dieren nog spraken zond men dit uit op de televisie (RaiTre).
De jonge Hubbard, een Bowmore whisky (of twee) en de solitude van een dinsdagavond can't be beat. Straks nog een Hitchcock. (The good life is out there somewhere, friends!) Cheers.

(Ik buig diep voor mijn goden: zonet herken ik in het decor nog Malevitsj' Suprematisme. Hèhè.)

(Nóg een leuke versie van Moanin' opgedoken: miss Rhoda Scott op orgel: http://www.youtube.com/watch?v=oIB2ywz3S9o/)

Manhattan (1979) - Woody Allen

2010-01-19T21:35:00.004+01:00

Cinematografische perfectie op de tonen van Gershwin.

Luchino Visconti - Il gattopardo (1963)

2010-01-17T07:18:00.003+01:00

Se vogliamo che tutto rimanga com'è bisogna che tutto cambi.

Noi fummo i Gattopardi, i Leoni; quelli che ci sostituiranno saranno gli sciacalletti, le iene. E tutti quanti, Gattopardi, sciacalli e pecore, continueremo a crederci il sale della terra.

Der Wanderer

2010-01-06T16:02:00.013+01:00

Caspar David Friedrich (1774–1840) - Der Wanderer über dem Nebelmeer

Der Wanderer

Wie deutlich des Mondes Licht
Zu mir spricht,
Mich beseelend zu der Reise:
»Folge treu dem alten Gleise,
Wähle keine Heimat nicht.
Ew'ge Plage
Bringen sonst die schweren Tage;
Fort zu andern
Sollst du wechseln, sollst du wandern,
Leicht entfliehend jeder Klage.«

Sanfte Ebb' und hohe Flut,
Tief im Mut,
Wandr' ich so im Dunkel weiter,
Steige mutig, singe heiter,
Und die Welt erscheint mir gut.
Alles reine
Seh' ich mild im Widerscheine,
Nichts verworren
In des Tages Glut verdorren:
Froh umgeben, doch alleine.

(Friedrich von Schlegel 1772-1829)

Franz Schubert (1797-1828)
Dietrich Fischer-Dieskau (stem) en Sviatoslav Richter (piano)

Van deze laatste dit citaat: "I am not a complete idiot, but whether from weakness or laziness have no talent for thinking. I know only how to reflect: I am a mirror... Logic does not exist for me. I float on the waves of art and life and never really know how to distinguish what belongs to the one or the other or what is common to both. Life unfolds for me like a theatre presenting a sequence of somewhat unreal sentiments; while the things of art are real to me and go straight to my heart."

John Cale & Hans Andreus

2009-12-12T08:17:00.005+01:00

Never win and never lose
There's nothing much to choose
Between the right and wrong
Nothing lost and nothing gained
Still things aren't quite the same
Between you and me
I keep a close watch on this heart of mine

& een shot Hans Andreus:

Ik kan niet terug, niet terug naar jou.
De werkelijkheid heeft andere ogen
dan wij hadden. Wij hebben mooi gelogen:
rode god, zei je en ik: licht in vrouw.

2009-12-01T07:50:00.003+01:00

And slave I only use as a word to describe the special way I feel for you.

Aphex Twin - Where's your girlfriend?

2009-11-25T21:56:00.008+01:00

Van het album Chosen Lords (oorspr. op de Analord vinyl serie)
Voor local electroheads Mike & Jadot
Synton Fenix - Roland MC-4 - Roland TB-303
Move! Move! Move!

2009-11-14T14:33:00.003+01:00

The lady vanishes (1938, A. Hitchcock)

Absynthe Minded covert Hugo Claus' Envoi

2009-11-11T10:38:00.008+01:00

Envoi

Mijn verzen staan nog wat te gapen.
Ik word dit nooit gewoon. Zij hebben hier lang
genoeg gewoond.
Genoeg. Ik stuur ze 't huis uit, ik wil niet wachten
tot hun tenen koud zijn.
Ongehinderd door hun onhelder misbaar
wil ik het gegons van de zon horen
of dat van mijn hart, die verraderlijke spons die verhardt.

Mijn verzen neuken niet klassiek,
zij brabbelen ordinair of brallen al te nobel.
In de winter springen hun lippen,
in de lente liggen zij plat bij de eerste warmte,
zij verzieken mijn zomer
en in de herfst ruiken zij naar vrouwen.

Genoeg. Nog twaalf regels lang op dit blad
hou ik ze de hand boven het hoofd
en dan krijgen zij een schop in hun gat.
Ga elders drammen, rijmen van een cent,
elders beven voor twaalf lezers
en een snurkende recensent.

Ga nu, verzen, op jullie lichte voeten,
jullie hebben niet hard getrapt op de oude aarde
waar de graven lachen als zij hun gasten zien,
het ene lijk gestapeld op het andere.
Ga nu en wankel naar haar
die ik niet ken.

Of hoor het hem zelf lezen:

hugo claus - envoi.mp3

L'amant - Marguerite Duras

2009-11-07T10:34:00.007+01:00

Ainsi cependant vous avez pu vivre cet amour de la seule façon qui puisse se faire pour vous, en le perdant avant qu'il soit advenu.
(uit La maladie de la mort, ook van Duras)

(te lezen op straffe van excommunicatie)
(dat geldt ook voor jou, Ellen uit Gent)

Sam Dillemans - De waanzin van het detail

2009-10-18T09:32:00.012+02:00

Fragment uit de documentaire De waanzin van het detail over schilder Sam Dillemans.
Ga naar zijn expo op het Eilandje in Antwerpen (Napelsstraat, in een parkeergarage) - en val achterover, zoals ik.

Ge moet niet mee zijn met de tijd, ge moet mee zijn met de poëzie, ge moet mee zijn met alles wat boven de tijd staat, wat niets met de tijd te maken heeft en dan hebt ge kans om dichter bij het goddelijke te komen.

Dit is een man naar mijn hart.

Hans Faverey (1933-1990)

2009-10-12T20:18:00.012+02:00

Geen touw aan vast te knopen. (de criticus)
Zo moeilijk is het allemaal niet. (de dichter)

Ik heb vijfhonderd (ofzo) gedichten van Faverey gelezen (ofzo) en ik heb er deze vijf uitgekozen (voor jou, lezer).

(I)

Ik heb lief,
ergo ik sneuvel.

Een schot bittere thee
heeft mij verwijderd.

Ik word ontleed
in valse snaren
en echt sneeuwen.

Waar ik woon
lek ik weg;

waar ik leegstoom:
herinneringen
aan distels.

Mijn naam:
witte nesten
harde korrels niets.

Mijn stem:
ijsappels.

(II)

Eerst was er niets.

Daarna was er meer dan iets.
Toen bleek er te veel over;

tenslotte hield ik niets
meer over. Het begin
van het einde;
het houdt niet over.

Wat er aan deze dingen bestaan
zou kunnen hebben, heeft bestaan,
of zou bestaan kunnen hebben.

Of heeft zich dood gezwegen;
of heeft nooit bestaan.

(III)

Waar zij zich nu bevindt, nu,

weet ik niet. Net als zij

aan mij denkt, toevallig, denk
ik misschien niet
aan haar. Zo is er, juist

als er niets is, altijd

wat. Door de beweging
te loochenen
red ik het zelfs

hier niet, nu niet.

(IV)

Hier zit ik:
een wankele heerser over weinig.

Of ben ik soms zo door mijzelf verlaten,
dat mijn woorden zijn teruggevlucht,

een schuilplaats hebben gezocht
in de acht herbergen,

diep in het hart van de woestijnroos
die mij zo hardnekkig uitwoont.

(V)

Dit dan bij wijze van liefde.

Een korrelige brief
van wat ik gezien heb:
zon, zoutkristallen, doornen -
vechtend om de schaduw van je lichaam,

die bittere agave, buigzame wijnstok;

het morgenlicht,
een middeleeuws slagzwaard, niet te tillen;
en ik, vermoeide kempvis,

hangend aan het hemeloppervlak
tot de avond viel
van zacht jong leer.
En jij -

Ach, sneller dan gewoonlijk
werden wij dronken,

rolden om, kauwden steen.

Alicia de Larrocha (1923-2009)

2009-09-26T09:10:00.004+02:00

I don’t believe there is a ‘best’ of anything in this life.

Roy Andersson - Du Levande

2009-09-19T14:53:00.006+02:00

Ma-gi-stra-le humor uit Du Levande (You, the Living) van de Zweedse regisseur Roy Andersson, "a film about the grandeur of existing".

De titel komt uit Goethe's Faust:
Therefore rejoice, oh thou living one, blest in they lovelighted homestead,
Ere the dark Lethe's sad wave wetteth they fugetive foot

2009-09-12T09:39:00.001+02:00

2009-09-09T19:52:00.002+02:00

Always read stuff that will make you look good if you die in the middle of it.

Hugo Claus - Waarover spreken

2009-09-05T07:47:00.003+02:00

(...)

Spreken over haar aanwezigheid
wekt het blauw uur van de schemer.
Zoals in de natuur
het ongenadig, glazig, blauw azuur
van onze planeet gezien vanuit Apollo.

En al begint van louter spreken
je feestmuts zwaar te wegen
en begint de levenslijn in je handpalm
te verzweren
toch, niettegenstaande, desalniettemin
de bloei vereren
van de schaduwen die ons bevolken,
de schaduwen die bedelen om troost.
En toch haar schouderblad strelen.
Als de rug van een bultenaar.
Toch tuk op een wreedaardig geluk.

Ik hou van de laatste zeven regels. En de laatste regel moet, vind ik, met een fractie vertraging gelezen worden.

The Carpenters - We've only just begun

2009-08-28T19:07:00.009+02:00

De wijze waarop Karen Carpenter dit nummer inzet breaks my heart.

Marina Tsvetaeva: Except for Love

2009-08-25T22:43:00.008+02:00

Except for Love

Did not love, but did weep. Oh no, did not love, but regardless
I have showed in the shadows the beloved likeness to you.
In our sleep all things did not appear like love:
No cause, no clues.

From the evening hall only to us nodded this image,
Only we - you and me - to it pitiful verses bore.
What has bound us stronger than love has bound others
Is that we adore.

But the gust was escaped, and tenderly somebody approached,
He who could not have prayed, but did love. To judge do not hurry!
Like the most tender note in awakening of the soul
You're memorable to me.

In this sorrowful soul you had wandered, like in open house..
(In our house, in the spring)... Forgotten don't call me!
All my minutes are filled with you, except for love -
The most melancholy.

Кроме любви

Не любила, но плакала. Нет, не любила, но все же
Лишь тебе указала в тени обожаемый лик.
Было все в нашем сне на любовь не похоже:
Ни причин, ни улик.

Только нам этот образ кивнул из вечернего зала,
Только мы -- ты и я -- принесли ему жалобный стих.
Обожания нить нас сильнее связала,
Чем влюбленность -- других.

Но порыв миновал, и приблизился ласково кто-то,
Кто молиться не мог, но любил. Осуждать не спеши
Ты мне памятен будешь, как самая нежная нота
В пробужденьи души.

В этой грустной душе ты бродил, как в незапертом доме
(В нашем доме, весною...) Забывшей меня не зови!
Все минуты свои я тобою наполнила, кроме
Самой грустной -- любви.

Kazimir Malevitsj - Zwart vierkant (1913)

2009-08-18T22:38:00.003+02:00

Herman de Coninck

2009-08-15T17:19:00.003+02:00

Waar gaan de dingen gebeuren
als ze hier zijn afgelopen?

Waarheen gaan nevelscheuren
die hier alles hebben open-

gelaten? Waar gaat sneeuw sneeuwen,
geen enkel vlok verloren leggend,

om alles zo te laten?
Waar blijven woorden, niets meer zeggend

over jouw eindelijk
gelaten gezicht?

Hoe wordt je halfopen mond
gedicht?

bij de dood van mijn grootvader, Louis "Witje" Jennes, geboren op 4 december 1920 en vandaag 15 augustus gestorven